ریزش موعلل متفاوتی دارد که از بین مهم ترین عوامل ایجاد آن به ریزش موی هورمونی یا آندروژنتیکی به عنوان شایعترین عامل ایجاد این مشکل می توان اشاره کرد. این نوع ریزش در هر دو جنس مرد و زن وجود دارد و به درجات متفاوت افراد را گرفتار می سازد. در مردان 7 نوع عمده ریزش مویا طاسی آندروژنتیکی وجود دارد: در نوع اول ریزش مو در حد مختصر است و خط رویش پسروی نکرده است، ولی در نوع های پبشرفته تر طاسی بیشتر و گسترده تر است. در زنان نیز سه نوع عمده طاسی وجود دارد که میزان ریزش در هر نوع بیشتر و گسترده تر است. تفاوت ریزش مردانه با زنانه این است که معمولاً ریزش مردانه از خط رویش موها یا از ناحیه ی پس و قله ی سر شروع شروع می شود و گسترش می یابد، ولی در ریزش زنانه اغلب خط رویش در جلوی سر باقی می ماند و کم پشتی از پشت این مرز اغاز شده و گسترش می یابد. ریزش مردانه در واقع ناشی از تأثیر هورمون تستوسترون یا هورمون مردانه بر ریشه ی موها در ناحیه ی جلویی و میانی سر است. البته سطح هورمون مردان طاس بیش از سایر افرد جامعه نیست ولی میزان حساسیت موهای آنها به همان سطح طبیعی هورمون مردانه بیشتر از افراد فاقد طاسی است و علت عمده ی این حساسیت نیز ناشی از ژنتیک و وراثت است. مردانی که ژن طاسی در خانواده ی پدری یا مادری یا هر دو طرف را دارند، احتمال بیشتری برای طاسی خواهند داشت. در مورد زنان موضوع متفاوت از مردان است و در زنانی که سطح هورمون مردان یا تستوسترون آنها به دلیل مشکلات تخمدانی (منجمله بیماری کیست های متعدد تخمدانی یا PCO) یا اختلالات غده فوق کلیوی بالاست، افزایش هورمون مردانه باعث طاسی می گردد. بدیهی است رویکرد درمانی به طاسی در مردان با زنان متفاوت بوده و تدابیر داروئی و درمان متفاوتی را می طلبند.

علل دیگری نیز در ریزش مو دخالت دارند همچون: اختلالات هورمون های تیروئید، کم خونی های گوناگون، رژیم های غذائی سنگین و غیر علمی، استرس های شدید از قبیل بارداری، زایمان و شیردهی، خونریزی های شدید، سوختگی، جراحی های بزرگ و طولانی . نوعی ریزش موی دیگر نیز تحت عنوان طاسی یا ریزش سکه ای یا منطقه ای وجود دارد که خود علل متفاوتی دارد ولی از مهم ترین دلایل آن می توان به عامل اختلال ایمنی بدن اشاره کرد. همین جا باید خاطر نشان کرد که درمان طاسی منطقه ای گاه به تزریق داروهای کورتونی یا مصرف داروهای موضعی نیاز دارد، ولی این احتمال نیز وجود دارد که برخی از این حالات با گذشت زمان و به شکل خود به خود درمان شده و مجدداً در آن مناطق مو رشد کند، بنابراین عجله کردن در درمان همه ی حالات طاسی منطقه ای امری پسندیده نیست.

آسیب موها در اثر برس، اتوی مو یا سشوار کشیدن مکرر و طولانی مدت و استفاده از صابون بجای شامپو یا استفاده از شامپوهای نامناسب جزو عواملی هستند که ساقه ی مو را تخریب کرده و خود به عاملی برای ریزش مو تبدیل می شوند. شامپوها را باید براساس سازگاری آنها با ذات پوست و مو و وجود یا عدم وجود بیماری پوست سر از قبیل پسوریازیس یا اکزمای سر انتخاب کرد و صرف توجه به قیمت یا مارک یا خارجی بودن شامپوها معیار "خوب بودن" شامپو نیست. شامپویی خوب و متناسب است که بتواند پاکیزگی کافی بر سطح موها ایجاد کند، چربی اضافه ی پوست سر را ازبین برد و عوارضی از قبیل خارش، شوره یا سرخی و تحیک بر پوست سر ایجاد نکند. برای موهای چرب یا خشک یا معمولی می بایست از شامپوهای متناسب با این حالات استفاده کرد. تعداد دفعات شستشئی سر نیز براساس ذات موهای افراد مشخص می شود، مثلاً برای موهای خشک یک تا دو بار شستشو در هفته کافیست، در حالی که برای موهای چرب ممکن است به شستشوی روزانه نیاز وجود داشته باشد.

در مورد رنگ کردن موها باید گفت اغلب رنگ موهای موجود در بازار که طبق ضوابط وزارت بهداشت تولید شده یا وارد کشور می شوند، مورد  اطمینان هستند و نفس رنگ کردن موها باعث ریزش آنها نمی شود، ولی نکته ی مهم در استفاده از رنگ موها استاندارد بودن آنها و عدم استفاده ی بیش از حد و غیر ضروری از آنهاست. گرچه احتمال بروز حساسیت نسبت به مواد شیمائی موجود در رنگ موها در هربار استفاده کردن از آنها وجود دارد، ولی رنگ کردن موهای سفید در حد هر یک تا دو ماه یک بار آسیب چندانی به مو و پوست سر نمی رساند. رنگ کردن در فواصل کوتاهتر از این زمان و بخصوص دکلره کردن جزو علل آسیب رسانی به ساقه ی مو و ایجاد حساسیت پوستی در سر هستند و می بایست از این موارد اجتناب شود. دکلره کردن با خشک و شکننده کردن ساقه ی مو باعث تشدید ریزش شده و از نظر پزشکی بهتر است انجام نشود و در صورت لزوم نیز بیش از یک بار در  طول شش ماه تکرار نگردد. برای موهای دکلره شده یا رنگ شده باید مراقبت های بیشتری انجام شود، منجمله نباید موها را در حمام شانه زد ی برس کشید،پس از هربار استحمام ب پیچیدن حوله بر سر و به آرامی موها را خشک کرد، از سشوار کشیدن حتی المقدور خودداری کرد و یا با درجه ی پائین و باد کم سشوار و از فاصله ی سی سانتی متری موها را خشک کرد و حالت داد و در صورت بروز موخوره یا زبری و خشونت ساقه ی موها از نرم کننده های مناسب پس از شامپو زدن استفاده کرد. ماسک های مو با تأمین رطوبت و چربی مورد نیاز لایه ی خارجی ساقه ی مو می توانند ظاهر بهتری به موهای رنگ شده بدهند ولی نمی توانند ریزش مو را درمان کنند. نکته ای که شاید در پایان بحث شایان ذکر باشد، این است که برخلاف تصوری عامیانه که ممکن است رنگ کردن موها باعث طاسی منطقه ای شود، باید گفت این موضوع اثبات نشده و رنگ کردن موها جزو دلایل این نوع ریزش مو محسوب نمی گردد.