معمولا تا صحبت از سفید کردن دندان ها می شود اکثر افراد به یاد جرم گیری می افتند.باید این نکته را گوشزد کرد که اساسا جرمگیری به منظور سفید کردن دندان ها انجام نمی شود بلکه برای برداشت رسوبات گچی از روی دندان هاست.رسوباتی که کاملا شبیه به رسوبات ته کتری است. اتفاقی که به دنبال جرم گیری می افتد و باعث می شود دندان ها به نظر سفید تر بیایند آن است که با برساژی که صورت می گیرد رنگ های سطحی روی دندان ها برداشته می شوند دقیقا مشابه پاک کردن لکه های رنگ از روی کاشی. منظور ما از سفید کردن دندان ها چیزی غیر از این لکه برداری سطحی است.
به طور کلی به دو روش می توان دندان ها را سفید تر کرد.
الف-لامینیت
یک راه سفید کردن دندان ها افزودن یک لایه خارجی سفید کننده به سطح دندان است.این لایه می تواند ماده پرکردن همرنگ دندان یا همان کامپوزیت و یا یک لایه سرامیکی باشد .به این لایه های نازک که سطح دندان ها را می پوشانند لامینیت ونیر گفته می شود:(لامینیت ونیر کامپوزیتی و لامینیت ونیر سرامیکی)
این روش سفید کردن دندان، همانند چسباندن ناخن مصنوعی روی ناخن های طبیعی است. یعنی فقط سطح بیرونی دندان را می پوشاند و ضخامت بسیار کمی هم دارد لامینیت را می توان سفید کردن فیزیکی در نظر گرفت. یعنی سفید کردن با یک لایه اضافه شونده به دندان که امکان تغییر
فرم دندان ها هم با آن وجود دارد. ممکن است بر حسب مورد، نیازی به تراشیدن دندان ها برای لامینیت کردن نباشد.هرچند معمولا یک تراش مختصر کمتر از یک میلیمتری لازم است.
لامینیت یا به صورت کاملا بالینی (لامینیت کامپوزیتی) و یا به صورت لابراتواری (لامینیت سرامیکی) قابل انجام است.در نوع بالینی، دندانپزشک به کمک کامپوزیت، می تواند در یک جلسه کاری دندان ها را سفید کند و فرم آن ها را نیز اصلاح کند.
در نوع لابراتواری، دندانپزشک از دندان های آماده شده قالب تهیه می کند.سپس لابراتوار بر اساس دستور دندانپزشک لامینیت را می سازد.بعد از امتحان و بررسی صحت لامینیت ها در مطب، دندانپزشک آن ها را روی دندان ها می چسباند.
هر کدام از این دو روش مزایا و معایب خاص خود را دارد..درخشندگی لامینیت سرامیکی در لابراتوار ایجاد می شود ولی درخشندگی لامینیت کامپوزیتی به نوع کامپوزیت و نحوه پالیش و صیقل کاری آن بستگی دارد. لامینیت سرامیکی محکم تر و بادوام تر هستند و از نظر رنگ پایدارتر وبا ثبات تر از لامینیت کامپوزیتی می باشند.منتها به جلسات کاری بیشتری نیاز دارد؛هزینه لابراتوار هم باید لحاظ شود.لابراتوار نا وارد روی نتیجه کار اثرمنفی خواهد گذاشت.به علاوه روند جایگذاری ونیرها مشکل و وقتگیر و حتی می توان گفت استرس زاست.
لامینیت کامپوزیتی معمولا با یک جلسه کاری(نسبتا طولانی) قابل انجام است. مشکلات درمان های لابراتواری را ندارد. یکی از محاسن عمده آن تعمیر پذیری مناسب در صورت بروز مشکل است.
شاید بتوان این مساله را مطرح کرد که میزان تراش نسوج دندانی در انواع لابراتواری بیشتر از لامینیت های کامپوزیتی بالینی است.حداقل لازمه لامینیت سرامیکی داشتن یک خط تراش (فینیش لاین) مشخص است.در حالی که شاید بتوان بدون تراش لامینیت کامپوزیتی را به پیش برد.تغییر عمده در یک جلسه با کمک لامینیت های کامپوزیتی ممکن است که این مساله برای بیماران می تواند یک سورپرایز بزرگ باشد.
یک نکته مهم در تعیین تعداد دندان هایی که تحت پوشش لامینیت قرار می گیرند این است که هر چه درجه سفید کردن دلخواه بیمار بیشتر باشد باید تعداد بیشتری از دندان ها را لامینیت کرد.یعنی با انتخاب لامینیت های همرنگ دندان های طبیعی تعداد کمتری از دندان ها نیاز به کار دارند.
ب -بلیچینگ 
در روش دیگر سفید کردن،که به آن بلیچینگ می گوییم، یک واکنش شیمیایی ،مولکول های رنگ را دستخوش تجزیه می کند.در واقع مکانیسم سفید کردن در این روش به زبان ساده، مانند کاربرد خانگی وایتکس است و می توان آن را سفید کردن شیمیایی نامید.
در بلیچینگ چیزی به ساختار دندان اضافه نمی شود پس بدیهی است که امکان تغییر فرم دندان ها با آن وجود ندارد و فقط تغییر رنگ قابل انجام است روش های انجام بلیچینگ متعدد و متنوع هستند اما به طور کلی می توان آن را به دو گروه تقسیم کرد:
روش داخل مطب ( In-office ): که توسط دندانپزشک و در مطب انجام می شود .
روش خانگی ( At-home ): که توسط بیمار ولی تحت نظر دندانپزشک انجام می شود .
در روش داخل مطب ماده بلیچینگ با غلظت بالا روی دندان ها اعمال می شود ،و به خاطر همین غلظت بالای ماده بلیچینگ،لازم است اقداماتی صورت بگیرد تا لثه و سایر نسوج نرم در برابر سوختگی شیمیایی احتمالی ،محافظت گردند.
در این روش زمان بالینی بیشتری لازم است و بالتبع هزینه درمان بالاتر خواهد بود. ضمن این که احتمال سوختگی شیمیایی (با وجود برگشت پذیر بودن آن) بالاست، با این حال دستیابی به نتیجه مطلوب زمان کمتری می برد . که می تواند انگیزه بیشتری به بیمار برای ادامه درمان بدهد. هرچند معمولا با یک جلسه بلیچینگ قرار نیست معجزه ای رخ بدهد و ممکن است به چند جلسه کاری برای حصول نتیجه بهتر نیاز باشد.
در روش خانگی، از غلظت های پایین ماده سفید کننده استفاده می شود.در این روش ابتدا دندانپزشک از دندان ها قالب میگیرد. در لابراتوار بر روی قالب دندان ها با استفاده از دستگاه وکیوم و صفحات پلاستیکی شفاف، قاشقک های مخصوصی ساخته می شود. که بعد از کنترل صحت آن در دهان توسط دندانپزشک ،همراه با تعداد مشخصی از سرنگ های حاوی مواد سفید کننده، به بیمار تحویل و آموزش های لازم در خصوص نحوه استفاده به بیمار داده می شود.
بر حسب نوع ماده مصرفی و نظر دندانپزشک،تری ها برای مدت زمان مشخص بر روی دندان ها قرار داده می شود. طول دوره درمان با روش خانگی معمولا 6 - 2 هفته است. یعنی شما باید در این مدت به طور مداوم در ساعات خاصی ازین تری ها و مواد سفید کننده استفاده کنید.
هر کدام از روش های بلیچینگ مزایا و معایب خود را دارد.روش داخل مطب هزینه برتر است.حساسیت کاری بیشتری دارد. در عوض بروز سفیدی دندان در جلسه اول برای بیمار می تواند راضی کننده و امیدوار کننده باشد.روش خانگی امن تر،با ثبات ترو موثرتر است.ولی مستلزم همکاری خوب بیمار و استفاده منظم از تری است. ارزانی، سهولت استفاده و کم بودن زمان حضور بیمار در مطب و فقدان عوارضی چون سوختگی شیمایی این روش را به روش مورد علاقه بخش بزرگی از بیماران و دندانپزشکان تبدیل کرده است.
مقایسه بلیچینگ و لامینیت
نتایج حاصل از بلیچینگ ، دایمی وهمیشگی نیست و عادات غذایی ومیزان استفاده از فراورده های رنگی و نیز عواملی چون سیگار و قلیان، فاکتورهایی هستند که روی مدت زمان سفید ماندن دندان اثر گذارند. با این حساب میزان سفیدشدن دندان ونیز میزان ماندگاری آن قابل پیش بینی نیست .ممکن است در بعضی افراد تا آخر عمر دندان ها سفید باقی بمانند و یا ممکن است بعد از چند ماه بلیچینگ نیاز به تکرار داشته باشد. از جمله مشکلاتی که ضمن بلیچینگ ممکن است پیش بیاید بروز حساسیت دندانی است به طوری که از هر سه نفر دو نفر به آن مبتلا می شوند.با این حال این حساسیت گذراست ومحدود به دوره استفاده از مواد بلیچینگ است و در صورت بروز، درمان ساده خود را دارد.
نتیجه سفید کردن دندان با لامینیت (چه کامپوزیتی و چه سرامیکی) نسبت به سفید کردن شیمیایی (بلیچینگ) قابل پیش بینی تر و قابل اطمینان تر است.در صورت نیاز به تغییر دادن شکل ظاهری دندان همزمان با سفید کردن آن،حتما باید به سراغ لامینیت رفت.
همچنین اگر دندان ها قبلا ترمیم شده باشند،بخصوص در سطوح بیرونی و نمایان خود، و در حال حاضر نیاز به سفید شدن داشته باشند حتما باید به سراغ لامینیت رفت.چرا که بلیچینگ فقط رنگ دندان را سفید تر می کند و نمی تواند مواد ترمیمی قدیمی را نیز سفید کند.مثل این نمونه که دارای ونیر معیوب قبلی است.
توصیه آخر این که اگر از شکل و ظاهر دندان های خود راضی هستید و فقط با رنگ آن ها مشکل دارید بهترین کار ممکن این است که ابتدا به سراغ بلیچینگ بروید چرا که علاوه بر این که از نظر سلامتی برای دندان ها کم هزینه تر است از نظر اقتصادی نیز مقرون به صرفه تر هست.باید بدانید که هزینه بلیچینگ کامل هردوفک تقریبا با هزینه دو تا چهار واحد لامینیت برابر است.