تاثیر فیزیوتراپی در درمان شکستگی ها

شکستگی ها یا پارگی های استخوانی، وقوع شکست در استخوان ها به علت آسیب های فیزیکی مانند ضربه شدید، فشار قوی، خم شدگی زائد یا استفاده نادرست از استخوان ها هستند. درمان شکستگی ها بسته به شدت و مکان شکستگی و نوع استخوان درگیر، ممکن است شامل مراحل مختلفی باشد. 
در زیر توضیحی کلی از مراحل درمان شکستگی ها ارائه کرده ایم:
1.    ارزیابی و تشخیص: نخستین مرحله در درمان شکستگی، تشخیص صحیح و ارزیابی شکستگی توسط پزشک است. این شامل تاریخچه بیماری، بررسی فیزیکی، تصویربرداری (مانند اشعه ایکس) و سایر آزمایشات تشخیصی است.
2.    تثبیت و تمدید: در برخی موارد، استفاده از ابزارهای تثبیت مانند گچ، پیچ و پلاک می تواند استخوان شکسته را در موقعیت صحیح نگه دارد. این کار به استحکام و یکپارچگی استخوان کمک می کند و زمانی که استحکام استخوان کافی است، می توان به مراحل بعدی درمان پرداخت.
3.    انتقال استخوانی: در برخی شکستگی ها، نیاز به انجام عمل جراحی و انتقال استخوانی ممکن است وجود داشته باشد. در این روش، قسمت های شکسته استخوان به هم پیوند داده می شوند و ممکن است نیاز به استفاده از پیچ، پلاک، مهره های فلزی یا مواد پیوندی مخصوص داشته باشد.
4.    ترمیم و بازسازی: پس از تثبیت استخوان و یا انتقال استخوانی، استخوان شکسته به تدریج شروع به ترمیم و بازسازی می کند. این فرایند طبیعی است و زمان متغیری برای بهبود کامل نیاز دارد. در این مرحله، اهمیت فیزیوتراپی و تمرینات تقویتی برای استحکام بخشی به استخوان و عضلات اطراف آن بسیار مهم است.
5.    بازگشت به فعالیت های روزمره: پس از مراحل قبلی درمان، بازگشت به فعالیت های روزمره و عملکرد طبیعی بستگی به نوع شکستگی، مکان آن و توانایی ترمیم بدن دارد. پزشک شما ممکن است شما را در مورد زمان بازگشت به فعالیت های روزمره و ورزش ها مشاوره دهد.
مهم است که همواره با پزشک خود در مورد پیشرفت درمان و همچنین هرگونه نگرانی یا بروز علائم مشورت کنید. توصیه می شود درمان شکستگی ها توسط تیم پزشکی متخصص و حرفه ای انجام شود تا بهترین نتیجه ممکن را برای بازگشت به سلامتی و عملکرد عادی به دست آورید.

انواع شکستگی ها در بدن

شکستگی ها در بدن می توانند در انواع و مکان های مختلفی رخ دهند. در زیر، به برخی از انواع شکستگی های شایع در بدن اشاره می کنیم:
•    شکستگی مفصلی: در این نوع شکستگی، استخوان هایی که در نقاط مفصلی با یکدیگر ارتباط دارند، ممکن است شکسته شوند. مثال هایی از شکستگی های مفصلی شامل شکستگی های مچ دست، آرنج، شانه، زانو و مچ پا هستند.
•    شکستگی خطی: در این نوع شکستگی، استخوان در امتداد طولی خود شکسته می شود. این نوع شکستگی ممکن است در ساق پا، ران، پایین دست و ستون فقرات رخ دهد.
•    شکستگی عرضی: در این نوع شکستگی، استخوان در صورت عرضی شکسته می شود، به این معنی که شکستگی در طرفین استخوان ایجاد می شود. مثال هایی از شکستگی های عرضی شامل شکستگی استخوان ساعد و شکستگی استخوان ران هستند.
•    شکستگی فشرده: در این نوع شکستگی، استخوان به دلیل فشار زیادی که بر روی آن وارد می شود، فشرده می شود. این نوع شکستگی ممکن است در استخوان هایی مانند استخوان ستون فقرات رخ دهد.
•    شکستگی فوقانی: در این نوع شکستگی، استخوانی در بالای استخوان دیگری شکسته می شود. مثلاً، شکستگی فوقانی ران.
•    شکستگی پایینی: در این نوع شکستگی، استخوانی در پایین استخوان دیگری شکسته می شود. مثلاً، شکستگی پایینی ران.
•    شکستگی ترک خوردگی: در این نوع شکستگی، استخوان ترک می خورد، اما قطع نمی شود. این نوع شکستگی ممکن است به صورت ترک خوردگی های استرسی که به دلیل تکراری بودن فشارها رخ می دهند، اتفاق بیافتد.
مهم است که توجه داشته باشید که این توصیفات تنها به برخی از انواع شکستگی ها اشاره می کند و هنوز متنوع ترین نوع شکستگی ها را پوشش نمی دهد. همچنین، برای تشخیص دقیق و درمان شکستگی، نیاز به مشاورپزشکی و انجام مطالعات تصویربرداری مانند اشعه ایکس یا تصویربرداری از روش های دیگر است. در صورت بروز شکستگی، بهتر است به پزشک مراجعه کنید تا تشخیص دقیق و راهنمایی در خصوص درمان و تمرینات مناسب را دریافت کنید.

بیشتر بخوانید : بهترین مراکز فیزیوتراپی تهران

علائم شکستگی ها و روش های تشخیص آن در بدن

علائم شکستگی بدن به نوع و جايگاه شکستگی وابسته است. در ادامه به برخی از علائم شکستگی های شایع و راه های تشخیص آن ها اشاره می کنیم. اما باید توجه داشت که تشخیص نهایی و دقیق شکستگی توسط پزشک صورت می گیرد و توصیه می شود در صورت بروز شکستگی به پزشک مراجعه کنید.
•    درد: در صورت شکستگی، شدت درد معمولاً بالاست. درد ممکن است در منطقه شکستگی یا در طول استخوان احساس شود و ممکن است با حرکت یا فشار بیشتر بیشتر شود.
•    تورم و قرمزی: شکستگی می تواند منجر به تورم و قرمزی در منطقه مورد شکستگی شود. این علائم نشان از واکنش التهابی بدن به آسیب است.
•    عدم توانایی در حرکت: در صورت شکستگی، استخوان شکسته ممکن است تحریک شده و باعث محدودیت در حرکت در ناحیه مورد اصابت شود. در برخی موارد، اگر شکستگی در نقاط مفصلی رخ داده باشد، حرکت نیز در مفصل ممکن است محدود شود.
•    تغییر شکل: در برخی شکستگی ها، ممکن است استخوان شکسته تغییر شکل داشته باشد. ممکن است استخوان شکسته به طور ظاهری برجسته شده یا شکل عادی خود را از دست داده باشد.
برای تشخیص دقیق و قطعی شکستگی، نیاز به مراجعه به پزشک دارید. پزشک ممکن است از روش های تصویربرداری مانند اشعه ایکس، رادیوگرافی، توموگرافی کامپیوتری (CT scan) یا رزونانس مغناطیسی (MRI) استفاده کند تا شکستگی را تشخیص دهد و روش درمان مناسب را تعیین کند.
توصیه می شود در صورت بروز شکستگی، تا زمان مراجعه به پزشک، روی ناحیه مورد شکستگی فشار داده شود و سعی شود حرکت زیادی در این ناحیه انجام نشود تا از تشدید آسیب جلوگیری شود.

چه تمریناتی برای تقویت استخوان و عضلات پس از درمان شکستگی توصیه می شود؟

پس از درمان شکستگی، تمرینات تقویتی می توانند به استحکام بخشی استخوان و عضلات کمک کنند و به بازگشت به فعالیت های روزمره کمک کنند. البته، نوع و میزان تمریناتی که باید انجام دهید، بستگی به نوع شکستگی، مکان آن و راهنمایی پزشک و فیزیوتراپیست شما دارد. در زیر تعدادی از تمرینات تقویتی عمومی برای استخوان و عضلات پس از درمان شکستگی آمده است:
•    تمرینات تقویتی مقاومتی: استفاده از وزنه ها، بندها، لوازم و وزنه های تمرینی می تواند به تقویت عضلات کمک کند. این شامل تمریناتی مانند انجام انعطاف پذیری، اندام سازی، شناخت بدن و تمرینات مقاومتی مانند انجام اسکوات، آرنولد پرس، پرس سینه و پشت، لنگه ای و دیگر تمرینات مشابه است.
•    تمرینات تعادل و استحکام پایین: این تمرینات شامل تقویت عضلات پایین بدن مانند پا، ساق و آرنج است. تمریناتی مانند پلانک، انجام پله رفتنی، انجام تمرینات بالانس و استفاده از ترامپولین می تواند به تعادل و استحکام پایین بدن کمک کند.
•    تمرینات انعطاف پذیری و تمدید: این تمرینات به انعطاف و اندام سازی عضلات کمک می کنند و ممکن است موثر در جلوگیری از ایجاد تنش های بیشتر و آسیب های جدید باشند. تمرینات آسان مانند خم شدن و دراز کشیدن، گردش گردن و شانه، چرخش مچ دست و تمرینات انعطاف پذیری مرتبط با محل شکستگی می توانند انجام شوند.
•    تمرینات تعادل و کوئردیناسیون: انجام تمریناتی برای بهبود تعادل و کوئردیناسیون نیز می تواند مفید باشد. مثال هایی از این تمرینات شامل انجام تمرینات بیلبورد، انتقال وزن بدن، حرکات تک پا و تعادل روی یک پا هستند.
در هر صورت، قبل از انجام هرگونه تمرین تقویتی، بهتر است با پزشک و فیزیوتراپیست خود مشورت کنید. در نهایت بر اساس وضعیت شما و با توجه به نوع شکستگی شما و راهنمایی پزشک و فیزیوتراپیست شما، تمرینات دیگری نیز توصیه شود. همچنین، ممکن است نیاز به تنظیمات خاص، تکنیک های درست اجرا و پیشرفت گام به گام در تمرینات داشته باشید. بنابراین، همواره مهم است که با تیم درمانی خود مشورت کنید تا برنامه تمرینی مناسب و منطبق بر وضعیت شما را تعیین کنند.

فیزیوتراپی و استفاده از مگنت در درمان شکستگی ها

فیزیوتراپی و استفاده از مگنت در مراحل بعدی درمان شکستگی ها می تواند مفید باشد. در ادامه، به برخی از نقش های فیزیوتراپی و استفاده از مگنت در فرایند بهبود بعد از شکستگی ها اشاره می کنیم:

1.فیزیوتراپی 
•    بازسازی حرکت و قدرت: فیزیوتراپی برای بازسازی حرکت مفصل مورد تاثیر شکستگی و افزایش قدرت عضلات اطراف آن استفاده می شود. تمرینات انعطاف پذیری، تقویت عضلات و تمرینات حرکتی خاص می توانند بهبود راهبرد و عملکرد حرکتی را تسریع کنند.
•    کنترل تورم: فیزیوتراپی می تواند با استفاده از تمرینات مختلف، ماساژ، استفاده از سرم ها و بسته های گرم یا سرد به کاهش تورم در ناحیه شکستگی کمک کند. این بسته ها می توانند التهاب را کاهش داده و ترمیم بافت را تسریع کنند.
•    بهبود تعادل و استقامت: فیزیوتراپی می تواند تمریناتی را ارائه دهد که بهبود تعادل و استقامت عضلات را در ناحیه مورد شکستگی و در سایر قسمت های بدن تقویت کنند. این امر می تواند به جلوگیری از تکرار شکستگی و بهبود عملکرد و عمر مفصل کمک کند.
•    آموزش درباره حمایت و پیشگیری: فیزیوتراپی می تواند به شما آموزش دهد که چطور در طول فرایند بهبود و پس از درمان شکستگی، خود را محافظت کنید. این شامل استفاده از وسیله های حمایتی مانند ساپورت، برگشت به فعالیت های روزمره به طور تدریجی و رعایت توصیه های پیشگیری از آسیب مجدد است.
2.استفاده از مگنت
استفاده از مگنت در فرایند بهبود بعد از شکستگی می تواند به صورت محدود مورد استفاده قرار گیرد. به طور کلی، مگنت ها به عنوان یکی از روش های فیزیوتراپی استفاده می شوند و می توانند به کاهش درد، بهبود جریان خون و التیام بافت های آسیب دیده کمک کنند. اما استفاده از مگنت باید توسط متخصص فیزیوتراپی روی داده شود و به عوامل مختلفی مانند نوع شکستگی، محل و شدت آسیب بستگی دارد.
در هر صورت، مهم است که قبل از استفاده از مگنت یا هر روش دیگری، با پزشک یا فیزیوتراپیست خود مشورت کنید. آنها می توانند بر اساس شرایط شما و میزان توانایی بدنتان، برنامه درمانی مناسبی را تعیین کنند.

تمرینات خاص برای بازسازی و تقویت استفاده از مگنت در شکستگی ها

تمرینات خاصی می توانند در فرایند بازسازی و تقویت استفاده از مگنت مفید باشند. در زیر چند تمرین را برای بازسازی و تقویت استفاده از مگنت شرح می دهیم:

• تمرینات محدوده حرکت (Range of Motion - ROM)

این تمرینات برای حفظ و بهبود محدوده حرکت در ناحیه شکستگی می باشند. می توانید با استفاده از مگنت، حرکاتی را که پزشک یا فیزیوتراپیست شما توصیه می کنند، انجام دهید. این ممکن است شامل حرکات انعطاف پذیری و گردنده با محدوده تعیین شده باشد. استفاده از مگنت در این تمرینات می تواند به افزایش جریان خون و کاهش التهاب کمک کند.

• تمرینات تقویت عضلات

پس از شکستگی، عضلات اطراف ناحیه شکستگی ممکن است ضعیف شده باشند. تمرینات تقویت عضلات با استفاده از مگنت می توانند به تقویت و بهبود عملکرد عضلات کمک کنند. این شامل تمرینات مقاومتی با استفاده از مگنت، مانند انجام انقباض و بازشدگی عضلات، استفاده از بندهای مغناطیسی برای تحریک عضلات و تمرینات موثر برای تقویت اطراف ناحیه شکستگی می شود.

• تمرینات تعادل و استقامت

شکستگی ممکن است تأثیری بر تعادل و استقامت شما داشته باشد. تمرینات تعادل و استقامت با استفاده از مگنت می توانند به بهبود تعادل، استقامت و کنترل عضلات کمک کنند. می توانید از برخی تمرینات مانند انجام تک پا ایستاده با استفاده از مگنت یا استفاده از بندهای مغناطیسی برای تحریک عضلات در تمرینات تعادل استفاده کنید.

بیشتر بخوانید : فیزیوتراپی‌ شانه چگونه انجام می ‌شود؟

اهمیت فیزیوتراپی در درمان شکستگی ها

فیزیوتراپی در درمان شکستگی ها نقش بسیار مهمی دارد. این رشته تخصصی پزشکی بهبود و بازسازی حرکت، عملکرد و قدرت بدن را از طریق تمرینات و روش های فیزیکی تسهیل می کند. در زیر به برخی از مزیت های انجام فیزیوتراپی در درمان شکستگی ها اشاره می کنیم:
•    بازسازی حرکت و قدرت: شکستگی ها ممکن است منجر به محدودیت حرکت در ناحیه آسیب دیده شود. فیزیوتراپی با استفاده از تمرینات مناسب و روش های دیگر، به بازسازی حرکت مفصل مبتلا به شکستگی و افزایش قدرت عضلات اطراف آن کمک می کند.
•    کنترل تورم و التهاب: شکستگی ها ممکن است منجر به تورم و التهاب در ناحیه آسیب دیده شود. فیزیوتراپی با استفاده از تمرینات، ماساژ، برگشت به فعالیت های طبیعی به طور تدریجی و استفاده از روش های دیگر، به کاهش تورم و التهاب کمک می کند و فرایند التیام را تسریع می کند.
•    بهبود عملکرد و عمر مفصل: شکستگی ها می توانند تأثیرات طولانی مدتی روی عملکرد مفصل داشته باشند. فیزیوتراپی با استفاده از تمرینات تعادل، استقامت و قدرت، به بهبود عملکرد مفصل و افزایش عمر مفصل کمک می کند.
•    کمک به کاهش درد: شکستگی ها معمولاً با درد شدید همراه هستند. فیزیوتراپی با استفاده از تمرینات، ماساژ و روش های دیگر، به کاهش درد کمک می کند و کیفیت زندگی بیمار را بهبود می بخشد.
•    آموزش و راهنمایی: فیزیوتراپیست ها معمولاً به بیماران آموزش های خاصی در مورد حفاظت از ناحیه شکستگی، استفاده از ابزارهای حمایتی و رعایت توصیه های پیشگیری از آسیب مجدد می دهند.
به طور کلی، فیزیوتراپی با ارائه برنامه های درمانی سفارشی، تمرینات مناسب و روش های فیزیکی، بهبود عملکرد بدن پس از شکستگی را تسهیل می کند و فرایند بهبود، سریعتر و کارآمدتر می شود. 

چه نوع شکستگی ها می توانند توسط فیزیوتراپی درمان شوند؟

فیزیوتراپی می تواند در درمان و بازسازی انواع مختلف شکستگی ها موثر باشد. این شامل انواع شکستگی های استخوانی و مفصلی است. در زیر، برخی از انواع شکستگی هایی که می توانند توسط فیزیوتراپی درمان شوند را ذکر می کنیم:
•    شکستگی استخوانی: فیزیوتراپی می تواند در درمان شکستگی های استخوانی مختلفی، از جمله شکستگی های مچ، پاشنه، ساق پا، ران، بازو و شانه موثر باشد. با استفاده از تمرینات مناسب، تمرینات تقویتی، تمرینات محدوده حرکت و تمرینات تعادل، عملکرد استخوان مجروح و عضلات اطراف آن بهبود می یابد.
•    شکستگی مفصلی: فیزیوتراپی در درمان شکستگی های مفصلی نیز می تواند مؤثر باشد. برخی مثال های از شکستگی های مفصلی شامل شکستگی های آرنج، زانو، مچ پا و مچ دست می شوند. تمرینات تقویتی، تمرینات تعادل، تمرینات کنترل حرکتی و روش های دیگر که توسط فیزیوتراپیست ارائه می شوند، بهبود عملکرد مفصل مجروح و اطراف آن را تسهیل می کنند.
•    شکستگی ترمیم نشده: در برخی موارد، شکستگی ها ممکن است با ترمیم ناموفق مواجه شوند و نیاز به درمان فیزیوتراپی داشته باشند. فیزیوتراپی می تواند با استفاده از تمرینات مناسب، راهنمایی در مورد استفاده از ابزارهای حمایتی (مانند اسپیکاست) و ارائه تمرینات خاص، در بازسازی و بهبود عملکرد استخوان مجروح کمک کند.
مهم است بدانید که نوع و شدت شکستگی، مکان آسیب دیدگی، وضعیت عمومی بیمار و سایر عوامل مرتبط با هر فرد ممکن است در تعیین نوع و میزان فیزیوتراپی مورد نیاز تأثیرگذار باشند. بنابراین، مهم است که با پزشک خود در مورد شرایط خاص شما صحبت کنید و راهنمایی متخصص را دریافت کنید تا برنامه درمانی مناسب و تمرینات فیزیوتراپی مناسب برای شما تعیین شود.