پدران و مادرانی که شاد نیستند، نمی توانند کودکانی شاد هم تربیت کنند. والدین ناسالم امروز، کودکان غمگین دیروزند و کودکان غمگین امروز، پدران و مادران فردا هستند. روزی شما نوزاد تازه متولد شده را در آغوش تان گرفته بودید و تنها به یک چیز فکر می کردید و تنها چیزی که پیش روی شما قرار داشت، مراقبت از او بود.شما پیش از درک کامل این مسیر ناگهان با موجودی باهوش، گاهی خود رأی، کله شق و آتش پاره مواجه شدید.
مراقبت از نوپایان در عین حال که یکی از مراحل بسیار لذت بخش برای هر پدر و مادری است ولی کار چندان ساده ای نیست. هیچ چیز مانند بچه ای یک، دو و یا سه ساله به شما کمک نمی کند که جهان را به شیوه هایی جدید وعجیب ببینید: حشرات در چمنزار، شکل مختلف ابرها، قصرهایی بر روی یک توده شن و ماسه و هزاران مورد دیگر. نوپایان سرشار از کنجکاوی، هیجان و فریبندگی وسوسه انگیزی هستند، امّا فراموش نکنید برای پروراندن کودکی شادی باید تلاش کنید صبر و شکیبایی، حس احترام و همکاری در او تقویت شود. باید به او بیاموزید که یک دوست و شنونده خوب باشد، اعتماد به نفس و خودباوری را در او پدید آورید و از جنبه احساسی هم کودک خوب و سالمی پرورش دهید.
برای پرورش کودکی شاد با کودک‌تان چهره به چهره صحبت کنید تا کودک بتواند بین صداها و کلمات ارتباط برقرار کند؛ به افراد و اشیای آشنا اشاره کنید و نام آنها را تکرار کنید؛ آوازهایی با جملات تکراری و حرکت‌های دست برای کودک بخوانید؛ با او قایم باشک بازی کنید. کودک شما در سنین متفاوت نیاز به انجام بازی‌های متفاوتی دارد که با رشد مغزی او تطبیق داشته باشد.انجام این بازی‌ها می‌تواند به رشد و تکامل روانی و عقلانی کودک کمک کند. راهنمای زیر چگونگی بازی کردن با کودک را بر حسب سن او بیان می‌کند.
از هنگام تولد تا ۴ ماهگی
برای کودک کتاب قصه بخوانید؛ برای او شکلک در بیاورید؛ بدنش را قلقلک بدهید؛ به آرامی اشیایی مانند یک جغجغه با رنگ درخشان را در برابر چشم‌های نوزاد حرکت بدهید؛ ترانه‌های ساده و لالایی‌ها با عبارت‌های تکرار شونده برای او بخوانید؛ هر کاری را که خودتان و نوزادتان انجام می‌دهد را برای او تعریف کنید، برای مثال «خوب حالا می‌ریم سوار ماشین بشیم؛ تو رو میذارم توی صندلیت؛ مامان داره میاد توی ماشین.»
از ۴ ماهگی تا ۶ ماهگی
به کودک کمک کنید حیوانات پرشده را در بغل بگیرد؛ چیزهایی مانند قطعات پلاستیکی را روی هم بگذارید و بگذارید کودک به آنها ضربه بزند و به هم‌شان بریزد؛ به کودک‌تان کتاب‌ قصه‌های دارای تصاویر رنگارنگ درخشان نشان دهید؛ بگذارید کودک اشیا با قوام‌های متفاوت را حس کند.
از ۶ تا ۱۸ ماهگی
با کودک‌تان چهره به چهره صحبت کنید تا کودک بتواند بین صداها و کلمات ارتباط برقرار کند؛ به افراد و اشیای آشنا اشاره کنید و نام آنها را تکرار کنید؛ آوازهایی با جملات تکراری و حرکت‌های دست برای کودک بخوانید؛ با او قایم باشک بازی کنید.
از ۱۸ ماهگی تا ۲۴ ماهگی
بازی‌های ساده‌ برای بازشناسی اشیا را با کودک انجام دهید، برای مثال «ماشین زرد یا گل قرمز را پیدا کن»، یا سه شی را جلوی کودک بگذارید و به او بگویید که یکی از آنها که مشخصاتی معین دارد را به شما بدهد؛ تا حد امکان به طور مستقیم با کودک صحبت کنید؛ کودک‌تان را با وسائل نوشتن مانند مداد شمعی و کاغذ آشنا کنید؛ هنگامی که برای کودک‌تان کتاب قصه می‌خوانید، از او سوال‌های «کجا و چی» بپرسید؛ کودک را تشویق کنید با اسباب‌بازی‌های محبوب‌شان خودش یک بازی ابداع کند.
از ۲۴ تا ۳۶ ماهگی
هنگامی که کودک‌تان مهارت‌های حرکتی را یاد می‌گیرد او را تشویق کنید؛ تخیل کودک را با تشویق او به پیدا کردن شیوه‌های جدید برای استفاده از اسباب‌بازی‌ها تحریک کنید؛ به کودک‌تان کمک کنید تا فعالیت‌های «زندگی واقعی» را به صورت بازی درآورد، برای مثال وانمود کند که دارد با تلفن صحبت می‌کند،‌ ماشین می‌راند،‌ به مهمانان چای تعارف می‌کند و مانند اینها؛ هنگام خواندن کتاب قصه با پرسیدن سوالاتی کودک‌تان را هم وارد داستان کنید؛ هنگامی که برای کودک کتاب می‌خوانید توجه او را به کلمات جلب کنید؛ کودک را تشویق کنید کلمات روی صفحه کتاب یا صداهای آنها را با تصاویر آنها مربوط کند.
از ۳ تا ۵ سالگی
سهیم شدن چیزها با دیگران را با نشان دادن مثال‌ها به کودک آموزش دهید؛ بازی‌های صفحه‌ای ساده را برای تقویت یادگیری قواعد و مهارت‌ها با کودک انجام دهید؛ تماشای تلویزیون را به یک تا دو ساعت در روز محدود کنید، و در هنگام تماشای تلویزیون کنار کودک‌تان باشید تا او را هم به فعالیت و تعامل با برنامه‌ها وادارید و او را صورت یک تماشاچی منفعل خارج کنید.
هنگامی کودک بیشتر رشد می‌کند، می‌توانید گزینه‌های ساده‌ای مانند خواندن کتاب قصه یا جور کردن پازل را به او ارائه دهید؛ کلمه «نه» را هر چقدر می‌توانید کمتر به کار برید و حس جستجو و کنجکاوی کودک را تشویق کنید؛ به کودک‌تان احترام بگذارید و به حضور او توجه نشان دهید و هنگامی که کودک سعی دارد تجربه‌های تازه‌اش را توضیح دهد، از خود صبر نشان دهید؛ هر روز زمانی را به نشستن در کنار کودک‌تان و بحث کردن با او در مورد کارهایی که در طول آن روز انجام داده است،‌اختصاص دهید و او را تشویق کنید که به جستجوی تجربه‌های جدید بپردازد و آنها را برای شما توضیح دهد.